Page 2 of 3

Op gang komend trekzakverkeer

Dit hoor je nooit op NPO Radio2: “Er staat een accordeonfile op de E40 tussen Mannekensvere en Jabbeke“. Oké, ik weet ook wel dat Mannekensvere en Jabbeke niet in Nederland liggen, maar in West-Vlaanderen. Maar daar gaat het mij nu niet om. Ik doel namelijk op de term ‘accordeonfile’. Ik hoorde ‘m kort geleden nog op Studio Brussel.

Bumper aan bumper
Het is een geweldige Vlaamse vinding, die precies weergeeft wat het is: een file die tegelijkertijd ook weer geen file is. In sommige delen van die file staan de auto’s bumper aan bumper stil. Op andere plaatsen rijden de automobilisten rustig door. Het stilstaan en bewegen kun je vergelijken met de balg van een accordeon. Sommige plooien zijn bij dit instrument tegen elkaar geduwd. Andere plooien zijn juist op dat moment uitgerekt. Als de accordeonfile weer wat aan het oplossen is, dan zou je – op z’n Vlaams – kunnen spreken van ‘op gang komend trekzakverkeer’. In Nederland zijn we veel minder poëtisch op verkeersgebied. Hier hebben we het over langzaamrijdend en stilstaand verkeer. Wij hebben dus vier woorden nodig voor wat een Vlaming in één term vangt.

Accordeonfiles en andere ongemakken - idatzi.

Leuke termen
De Vlamingen hebben sowieso leuk en slimme termen voor zaken waar wij in Nederland moeilijker over doen. Ik noem er een aantal, hou je vast:

  • Afbollen (weggaan)
  • Ambetant (vervelend)
  • Beuzelen (liegen)
  • Chapeluur (paneermeel)
  • Duimspijker (punaise)
  • Droogzwierder (centrifuge)
  • Gaanpad (trottoir)
  • Gazet (krant)
  • Kenwijsje (herkenningsmelodie)
  • Kiesbureel (stembureau)
  • Kozijn (neef)
  • Platte kaas (kwark)
  • Schepen (wethouder)
  • Seffens (zo meteen)
  • Sluikstorten (zwerfafval produceren)
  • Stiel (beroep)
  • Tiret (ritssluiting)
  • Uitstalraam (etalage)
  • Valies (koffer)
  • Verdeler (dealer)
  • Voorbijsteken (inhalen)
  • Zitpenning (presentiegeld)

Gevaarlijke woorden!

De Nederlandse taal is niet één van de meest gemakkelijke talen ter wereld. Dat ervaar ik dagelijks. De meeste teksten – van bedrijfsnamen via short copy tot achtergrondverhalen en analyses – schrijf ik moeiteloos. Soms zijn er echter van die twijfelgevallen. Vaak heb je dan te maken met van die woorden of constructies waardoor je met een opdrachtgever in gesprek raakt. Ik noem er een paar:

  • Tenminste of ten minste
  • Allesbehalve of alles behalve
  • Te kort of tekort
  • Weleens of wel eens
  • Nietwaar of niet waar
  • Te veel of teveel
  • Tenslotte of ten slotte
Pas op voor gevaarlijke woorden - idatzi.

Gevaarlijke woorden moet je vermijden
Maar er zijn nog meer van dit soort woorden te bedenken. Ze klinken hetzelfde, maar betekenen heel wat anders. Je moet dan altijd letten op de context om erachter (dat is er ook eentje!) te komen wat de exacte betekenis is. Gevaarlijke woorden noemen ik dat. Die moet je zo veel (weer eentje!) mogelijk zien te vermijden. Helaas lukt dit niet altijd, maar ik blijf mijn best doen!

Hekje of kardinaalsteken?

Het apenstaartje kent iedereen. Ook het en-teken of ampersand en het sterretje of asterisk zijn bekend. Natuurlijk gebruiken we allemaal ‘onze’ accenten: aigu, grave en circonflexe. Denk maar aan café, caissière en crêpe. Moeilijker wordt het als we spreken van de cedille en de tilde. Toch hebben we deze diakritische tekens wel eens ooit gezien: façade en reçu hebben een cedille. En wie ooit in Spanje is geweest kent een woord met een tilde: mañana. Vaak wordt dit twee keer gezegd 😉 Maar hoe zit het eigenlijk met dat vreemde hekje dat door iedereen in de sociale media wordt ge- en misbruikt? Heeft dat eigenlijk een naam? Jazeker!

Computers en telefoons
Het hekje (#) is in feite een stokoud diakritisch teken in een nieuwe jas. Het teken staat al jaar en dag op de toetsenborden van computers en telefoons. Het kan in feite van alles betekenen. We gebruiken het bijvoorbeeld bij voicemailberichten. Doktoren geven met een # aan als er iets gebroken is. Ook wiskundigen en schakers zijn frequente hekjesgebruikers.

‘Hashtag’ op het vliegveld
Omdat we jaren geleden met z’n allen actief werden op de sociale media raakte het oude hekje helemaal ingeburgerd. Wie regelmatig tweet of post, weet dat zo’n ‘hashtag’ zorgt voor betere zoekresultaten. Pas echter wel op met het gebruik van het hekje als je op het vliegveld bent. Een ‘hashtag’ kan door een gemiddelde douanier immers anders worden uitgelegd. Misschien kun je dan beter het officiële woord gebruiken: kardinaalsteken. Dat staat nog chic ook!

Wat doet dat puntje op de i?

Met veel plezier zet idatzi het puntje op de i als het gaat om tekst en uitleg. Leuke uitdrukking trouwens, de puntjes op de i. Waarom zetten we eigenlijk een puntje boven de kleinste letter van ons alfabet?

Verschil tussen de letters
De verklaring hiervoor is te vinden in de geschiedenis. Middeleeuwse monniken waren toen druk doende met het kalligraferen van de meest mooie teksten. Dat deden ze in gotische letters. In hun door kaarsen verlichte scriptoria hadden de schrijvende geestelijken steeds meer moeite met het zien van de verschillen tussen alle gotische letters. De i kreeg in die tijd een puntje. Zo kon iedere lezer zien welke letter het was.

Hand werd rietpluim
De i is een oude letter. De Egyptenaren gebruikten ‘m al. Oké, toen was het nog een hiëroglief voor hun woord voor ‘hand’. De Egyptenaren kenden ook een vorm van snelschrift. Dat was deels gebaseerd op de hiëroglyfen. In dit zogenoemde hiëratische schrift werd het handje een rietpluim. De Feniciërs gingen er daarna mee aan de haal. De rietpluim werd een recht streepje met een soort van j-klank. De Grieken stroomlijnden het streepje tot een rechte letter. Die letter noemden ze iota.

Kleinste letter is abracadabra
Iedereen kent de uitdrukking ‘ik snap er geen jota van’. Degene die dit zegt, verklaart dat zelfs de kleinste letter van ons alfabet voor hem of haar abracadabra is. De tekst en uitleg van idatzi zorgen er samen voor dat de doelgroepen van mijn opdrachtgevers er ook die jota van snappen!

Webteksten. Helemaal gratis!

Iedereen met een pen, een notitieblokje, een toetsenbord en een beeldscherm noemt zich tegenwoordig tekstschrijver. En opdrachtgevers trappen er soms in. Onlangs gehoord: “Mijn zoon van veertien is toch zo goed met taal. Hij maakt voor mij altijd onze webteksten. Helemaal gratis!” Nog zo één: “Waarom zou je een tekstschrijver inzetten, als je zelf ook uit de weg kunt met de computer?

Schrijven is een talent
Van dit soort opmerkingen krijg ik kriebels. Het schrijven van teksten is een talent. Je hebt het, of je hebt het niet. Je kunt het niet aanleren, omdat je er mee wordt geboren. Je talent aanscherpen, verbeteren en uitbouwen kan wel. Maar dat is een heel ander verhaal. Het schrijven van teksten is niet hetzelfde als het hanteren van een pen of een toetsenbord. Het is veel meer dan het achter elkaar zetten van letters, woorden en alinea’s. Een goede tekstschrijver heeft altijd een doel voor ogen. Een originele, prikkelende en vooral creatieve tekst is het middel om dat doel te bereiken.

Ben je een accountant als je kunt rekenen?
Voor de twijfelaars onder ons, die nog steeds denken dat iedereen teksten kan schrijven, de volgende overweging: als je kunt rekenen, mag je je dan ook accountant noemen? Zou je de boekhouding overlaten aan je zoontje van veertien? Nee toch? Waarom doen sommigen dat dan wel met hun communicatie-uitingen?

Rennen. Hinkelen. Fietsen.

Waarom doe je wat je doet? Wat beweegt jou eigenlijk? Die vragen werden pas geleden gesteld. Mijn antwoord was kort en duidelijk: rennen, dat beweegt mij. Gewoon lopen mag ook. Of wandelen, rennen, hinkelen, rijden, fietsen, skaten of schaatsen.

Inspiratiebronnen zijn overal
Tja, ik doe wat ik doe, omdat ik het gewoon leuk vind. In mijn doen en laten ben ik behoorlijk beweeglijk. Stil zitten is er niet bij. Omdat ik de kost verdien met mijn creativiteit, zoek ik continu naar bronnen van inspiratie. En die inspiratiebronnen zijn overal:

  • een prachtige foto;
  • een goed gesprek;
  • een mooi boek;
  • een lekker stuk muziek;
  • een bijzonder gedicht;
  • een post op één van de vele sociale media;
  • een interessante documentaire;
  • de prille groenheid van de natuur in het voorjaar;
  • een ongebaand pad;
  • een gezellige maaltijd;
  • een reis naar een voor mij onbekend gebied.

Indrukken worden gedachten
Je kunt het zo gek niet bedenken of er blijft wel iets hangen van de indrukken die ik dagelijks opdoe. Die indrukken hebben aanvankelijk niets met elkaar te maken. Maar dat is slechts schijn. De indrukken worden namelijk gedachten en hersenspinsels. En die kan ik altijd gebruiken om met originele (tekstuele) oplossingen te komen, voor mezelf en voor mijn opdrachtgevers.

Een nieuwe jas

Verandering van communicatieve spijs doet eten. Regelmatig pas ik mijn website aan. Soms moet er echter flink worden verbouwd. Zo zat ik onlangs een tijdje in het virtuele breek- en bouwstof. Achter de schermen bouwde ik – met het zweet op mijn voorhoofd – aan een compleet vernieuwde website.

Wennen aan een nieuwe jas - idatzi.

Wennen aan nieuwe jas
Vanaf heden is mijn nieuwe presentatie op het wereldwijde web officieel in gebruik. Net zoals bij elke andere nieuwe jas, moet ik nog wel even wennen aan het nieuwe uiterlijk. Met mijn opgepoetste website willen ik u op een heldere manier laten weten wat ik doe, wat ik kan en wat ik wil. Natuurlijk hoor ik graag wat u van mijn website vindt. Schroom dus niet om een reactie achter te laten.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2019 idatzi.

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑